CookiesAccept

NOTE! This site uses cookies and similar technologies.

If you not change browser settings, you agree to it. Learn more

I understand

           Handen michelangelo links  

       Feduutsie

 

De eerste hooikist

Ik heb weer eens poffert gemaakt. Dit moet een paar uur op het fornuis staan. Het resultaat was zoals altijd weer heerlijk. Mijn vader noemde poffert vroeger altijd "luie wijfen kost". Nadat het beslag gemaakt is, kost het bereiden verder niet veel werk meer. Wel kost het veel tijd. 


Onze elektriciteitsmeter gaf later aan, dat het uiteindelijk best wel een duur gerecht is om te maken. We koken namelijk op inductie en niet op gas. Tegenwoordig kun je dan dus niet meer spreken van "arme lui's kost", zoals dit soort meelproducten ook wel worden genoemd.


Ik ben op zoek gegaan naar informatie over een hooikist. Ooit had ik daar namelijk wel eens iets over gelezen. Er is best veel over te vinden op het web, bijvoorbeeld ook op wikipedia: http://nl.wikipedia.org/wiki/Hooikist

 

Voor mij werd het een uitdaging om zelf iets te gaan maken. Liefst zo eenvoudig en goedkoop mogelijk, en bij voorkeur van gebruikt materiaal.

Ik had nog een oud ontbijtlaken in de kast liggen, maar heb voor de vulling toch gekozen voor een nieuw dekbed en kussen van een goedkope woninginrichtingzaak. Dit uit hygiënisch oogpunt. Uiteindelijk heeft het project me nog geen € 12,00 gekost.


Het geheel moest om mijn grote soeppan passen. Als deze pan past, passen ook de andere pannen :-) Het ontbijtlaken was nog van mijn ouders. Dit was precies groot genoeg om een ronde hoes te maken voor het kussen en een hoes voor het dekbed dat ik eerst driedubbel heb gevouwen en vastgenaaid. Daarna was het een gepuzzel om beide onderdelen aan elkaar te naaien, maar het is gelukt.

 

 

De afzonderlijke hoezen zijn zo gemaakt, dat de vulling er eenvoudig uit te halen is. Hierdoor kan de aan elkaar genaaide hoes uitgewassen worden. 

Er was nog een klein stukje stof over om een band van te maken, waarmee de pan lekker warm ingesnoerd kan worden. 

Misschien wordt er door manlief nog wel een echte hooikist omheen gebouwd. Voor de werking is dat niet echt nodig. Het dekbed isoleert behoorlijk!


De volgende keer dat er poffert, stoofpot, soep of iets anders dat lang moet koken, op het menu staat, kan mijn nieuwe koksmaatje "hooidekbed" gebruikt worden.

 

De tweede hooikist.

De eerste keer koken met mijn nieuwe hooikist was een succes. 

Ik had tussen de middag aardappelen en prei samen in één pan kort gekookt, en daarna in de hooikist gedaan. 's Avonds heb ik er nog wat extra ingrediënten bij gedaan, en het nog even in de oven gedaan zodat de kaas erbovenop lekker gesmolten was. We hebben heerlijk zitten smullen.


Omdat de eerste hooikist extra groot is gemaakt zodat mijn grootste soeppan er in past, heb ik nog een extra hooikistje gemaakt in een handzamer formaat.

Op youtube had ik een keer een amerikaanse uitleg gezien hoe je zelf een hooikist kunt maken. Dat was met een kussentje als een soort deksel. Ik heb er toch maar voor gekozen om de zijkanten extra lang te maken zodat het als een zakje ingesnoerd kan worden.

Het is een mooi handzaam exemplaar geworden voor regelmatig gebruik. 

Van enthousiaste gebruikers hoorde ik ook diverse andere gebruikstips zoals warm houden van afhaalmaaltijden, en vervoer van warme maaltijden naar de camping of werkplaats/land. 

De grote blauw geruite hooikist kan straks dienen als isolatiemateriaal wanneer we een echte hooikist van hout gaan maken. Ik zit te broeden op een plan om hiervoor een oude stoel van de kringloopwinkel te gebruiken. Kan hij gelijk ook als stoel in de keuken gebruikt worden.